در شعرِكلاسيك ايران، مصرع كوچك ترين واحدِ ارگانيكِ شعر محسوب مي شود . اين قالب يكي از خوش ساخت ترين قالب هاي كلاسيك بود كه به جا افتادنِ زبانِ شعر صحه مي زد . اين همان دليلي ست كه باعث مي شود كه شاه بيت هايِ كلاسيك در ذهن بماند و شعر معاصر نه . در مقايسه ي شاعرِ شعرِ كلاسيك كه همچنان قالبِ خوش ساختي برايِ او از پيش آماده بود و شاعر شعر معاصر كه خلاقيتي مضاعف مي طلبد كه در مسيرِ تخريب و باز آفرينيِ مجدد ، شعر را در فرم هايي متعدد جا بيندازد. براي من زبان در شعر چيزي مجرد نيست ، زبان زير مجموعه اي از موسيقي و لحن و چگونگيِ ساخت و ... را در بر مي گيرد .