شاملو تمام كوشش خود را به كار مي گيرد كه براي وضعيتِ سياسي موجود استعاره سازي كند و مبنايِ اين استعاره سازي گذر از سانسور است ، حتا گاه استعاره ها را معني مي كند . استعاره هايي واحد كه به مفهوم هايي خاص جايگزين شده اند و هيچ بهره گيريِ خلاقه ي مجددي را در بر نمي گيرند: شب ، خورشيد، آفتاب و...در كنار تشبيهاتي مشخص و معلوم كه در اثرِ افراط به رمزهاي كليدي يك بيانيه اجتماعي بدل شده است.