صحنه : يك اتاق، يك ميز و پشتِ آن پنجره اي چاهارچوب . رويِ ميز چند برگ روزنامه ، يك كارد، يك تنگ ، يك ليوان و دو صندلي . يك سطلِ كوچكِ آشغال در گوشه ي پايينِ پنجره قرار دارد. در اطرافِ آن گوني اي پر از سيب زميني ، يك ميزِ كشو دار و اثاثيه ي ضروري . يك آيينه ي قدي رويِ ديوار است. نوري نيم تاريك . دو زن كه كاملا شبيه هم هستند، هردو پيراهني بلند و سياه پوشيده اند و موهايشان را در مقنعه اي داخلِ لباسشان پنهان كرده اند. در ابتدايِ نمايش صدايِ همهمه ي آدم ها شنيده مي شود كه به تدريج مي خوابد.زنِ اول از امتدادِ راستِ صحنه وارد مي شود، به حالتِ ترساني سعي مي كند خودش را لايِ پرده پنهان كند، وقتي مطمئن مي شود كسي در اطاق نيست ، شروع به وارسيِ اثاثيه ي اطاق مي كند؛ توجه اش به روزنامه ي روي ميز جلب مي شود:
زن اول ( از روي ِ روزنامه مي خواند ) پليس تا بحال ياز ده زن را كه چهره اي شبيبه به قاتل داشته اند ، دستگير كرده است ( سطرهايِ پايين تر را با چشم ، سريع و در دلش مي خواند ) بايد اينو يه جايي قايم كنم (با عجله صفحه ي دومِ روزنامه را باز مي كند ) شبيه ِ منه( روزنامه را مچاله مي كند و در سطلِ آشغالِ گوشه ي اتاق مي اندازد ، سعي مي كند متعادل باشد، به جستجوي چيزي روي ميز مي گردد ، اتاق رامي كاود.) ... ام......امروز چند شنبه س؟........ تاريخِ روزنامه يكشنبه س.... يكشنبه د ومِ آذر 1386... خب امروز سه شنبه س... شايد تا امروز قاتل پيدا شده ؟ ..... حتما پيدا شده ...... اينجا چقد تاريكه..... حتما مالِ كسيه ..... صاحبِ خونه؟! ..... روزنامه هم كه مي خونه..... حتما تا شب بر مي گرده ...... بايد مي رفتم دنبالِ پسرم كه از مدرسه برش گردونم ........... دلم شور مي زنه .....( به جستجويِ ساعت به ديوارهايِ خانه نگاه مي كند)چرا اينجا يه ساعت نداره ...... چقدر وحشتناكه كه تو اين خونه يه ساعت هم نيست... ساعت چنده ؟..... . ...... اينقد تاريكه نمي شه ساعتو فهميد ..... فكر كنم يه موش رفته لايِ پرده ..... پرده هاي اين خونه موش داره .... چه طوره خودمو همينجا خفه كنم ؟.... ديگه نمي تونم در برم ..... ديگه خسه شدم .... نمي تونم در برم ........اوه نه ...... بايد به اعصابم مسلط باشم ، ... بايد يه راهِ چاره پيدا كنم ؟!.. كسي اينجا نيست ، كسي نمي تونه اينجا باشه ، هر كي اومد مي گم من اينجارو اجاره كردم ؛ اين كاغذم كه تو جيبمه سندشه ! اينم سند..... ديگه چي مي خواين از من.... يا مي گم آدرسو اشتباهي اومدين ..... كاملا اشتباه كردين! ( دنبالِ چيزي مي گردد ) ( در لباسش دنبالِ چيزي مي گردد) خدايِ من ....... شناسنامه م نيست.!.. حالا چه جوري هويتمو ثابت كنم ....... حالا مگه ديگه كسي باور مي كنه من كي ام ؟! ..... چه طور باور مي كنن من اوني كه دنبالش مي گردن نيستم ..... به خدا نيستم! ...... من يكي ديگه ام ! ( اين كلمات را با گريه مي گويد.)
زن دوم ( از امتداد چپ صحنه به حالتي كه انگار كسي دنبالش كرده است ، وارد مي شود . از نفس افتاده است . نگاهش به زنِ اول گير مي كند ؛ هر دو متعجب و بهت زده اند.... ) اِ.....اِ....... اِ.......
( زنِ اول يكه مي خورد و بلند مي شود، اتاق روشن تر مي شود.)
زن اول اوه... همونجا وايسا!.... اجازه نداري بياي تو !
زن دوم (نفس نفس مي زند) اِ...
زن اول مي گم اجازه نداري بياي تو!
زن دوم فكر مي كنم درست اومدم ...
( سكوت)
( با اضطراب به يكديگر نگاه مي كنند )
زن اول ( به اعصابش مسلط مي شود و با لحني كاملا جدي) ساعت چنده ؟ ببخشيد شما ساعت داريد.؟!... مي خواستم ساعتو بپرسم؟!...(دستپاچه)... شما... شما كه بي اجازه مياين تو.... بگين ساعت چنده؟!.
زن دوم ( با شك و ترديد) درست اومدم ؟.....ساعت! .... ساعت مي خواي چي كار؟......
زن اول نخير ! ..... كاملا اشتباه اومدين؛ اما متاسفانه در اين جا ساعت موجود نيست ! شما مي بايست زمان را به من اطلاع بديد وگرنه خيلي سريع بيرونتون مي كنم.... بي اجازه وارد شديد!
زن دوم چه اهميتي داره كه چه ساعتيه !...
زن اول خيلي مهمه!.... يا ساعتو مي گي يا مي ري بيرون!
زن دوم لازم نيست ساعتو بدوني!
زن اول چرا... لازمه. .... زمان چيزِخيلي مهميه.
زن دوم حوالي يك.
زن اول يك؟!
زن دوم آره.... حواليِ يكِ بعد از ظهر!
زن اول خب.... يك ....بايد مي رفتم دنبال پسرم .... كه دير شد !
زن دوم متاسفم كه دير شد.... اما من تقصيري نداشتم!.... واقعا متاسفم !
زن اول واسه چي اومدي اينجا ؟ ......
زن دوم سگ دنبالم كرده بود.
زن اول سگ دنبالت كرده بود ؟!
زن دوم خب...آره.
زن اول به نظر مياد يه چيزِ مهم تر دنبالت كرده بود
زن دوم شايد ..... ولي من مطمئنم سگ بود
زن اول دنبالِ چيزي مي گردي؟....
زن دوم نه! ............ دنبالِ چيزي نمي گردم!...( بعد از چند لحظه) پيداش كردم !.....
زن اول ( با خشم ) چي رو پيدا كردي؟!......
زن دوم هيچي.
( هر دو ساكت اند .... بعد از چند لحظه زنِ اول اين سكوت را مي شكند:)
زن اول چي رو داري قايم مي كني؟! .... من خودم همه چي رو مي دونم ( زن دوم ساكت است.)... ( رندانه) از دستِ پليس فرار كردي ؟!.....
زن دوم ساكت باش!.......
زن اول آره ، پرده هاي اين خونه موش داره ..... به ديوار هم كه اعتمادي نيست ، باد هم كه خبرا رو پخش مي كنه تويِ شهر .......پس نبايد بلند حرف بزنيم!
زن دوم مي ترسي؟!.....
زن اول (با خشم به آينه نگاه مي كند. ) از چي ؟!....
زن دوم از سايه ي خودت هم مي ترسي ؟( نگاهش به آينه مي افتد ، اما رو بر مي گرداند.)
( سكوت )
زن دوم مي خواي من برم دنباله پسرت.....
زن اول نه! لازم نيست!....
زن دوم پس خيالت راحت باشه ..... برو دنبالِ پسرت و من اينجا مراقبه خونه ت هستم....
زن اول نه.
زن دوم پس چه طوره پليسُ خبر كنيم ؟
زن ِ اول چي گفتي؟ تو خونه ي من !..... چه طور مي خواي همچي كاري كني؟... همچين اجازه اي نداري؟! جرات اش رو هم نداري !
زن دوم فكر مي كني چنين اجازه اي ندارم؟ ..... بد نيست به روزنامه ي روي اون ميز نگاهي بندازي.
زن اول روزنامه اي اين جا نيست !
زن دوم چرا هست !..... تويِ سطله !
زن اول شايد بهتر باشه شما يه نگاهي به خودتون تو آينه بندازيد؟! ( به آينه نگاه مي كند)
زن دوم ( روبر مي گرداند ) نه !.... احتياجي نيست ! صبح به اندازه ي كافي بزك كردم ..... بعلاوه ( زمزمه مي كند...) انگار يه آينه جلومه.... ( اين جمله را با خشم زيرِ لب مي گويد..)
( هر دو براي چند لحظه ساكت اند....)
زن اول شغلت چيه؟..... چي كار مي كني ؟
زن دوم مادرِ يه بچه م ....... يه پسر.
زن اول فقط همين !
زن دوم مگه تو غير از ين كاري داري؟
زن اول نه. ( ساكت است..... ) اينجا خونه ي منه .... از خونه ي من برو بيرون !
زن دوم حالا ديگه اينجا فقط خونه ي تو نيست .... خونه ي منم هست!
زن اول ( ساكت است.....) مي خواي چي كار كني؟.... به پليس اطلاع بدي؟
زن دوم ( به آينه نگاه مي كند.) چه طور به پليس اطلاع بدم ؟ مگه همچين امكاني وجود داره ؟! مگه مي تونم چنين كاري كنم ؟ وقتي تو عينِ يه آينه جلويِ من وايسادي ؟ چه طور مي تونم چنين كاري كنم؟!.... ( ساكت مي شود.) ( با لحني كاملا جدي و سرد:) كه.... كه.......... كه ما متاسفانه كاملا شبيه هم هستيم . ( مي خواهد كمي آب براي خودش بريزد اما تنگ از دست اش مي افتد و مي شكند .)
( نور مي رود....)
( نور بر مي گردد.)
زن اول حالا مي خواي چي كار كني؟!...
زن دوم چي كار مي تونيم بكينم ؟!....
زن اول الان ساعت يكه..... شايد تا ساعتِ هفت صاحبِ خونه برگرده .... مي تونيم تا اون موقع اينجا باشيم!
زن دوم تا ساعتِ هفت وقتِ زيادي باقيه!
زن اول مي تونيم خودمونو سرگرم كنيم!
زن دوم اون روزنامه رو بده به من !
زن اول روزنامه رو مي خواي چي كار؟!
زن دوم ( در آشغال ها مي گردد و روزنامه را پيدا مي كند. روزنامه را ورق مي زند و بر صفحه اي متمركز مي شود. ) مثلا اينجا رو نگاه كن ! تهيه ي نوعي سالاد ؛ موادِ لازم : سيب زميني و كارد ! ( به گونيِ سيب زميني ها نگاه مي كند) سيب زميني هم كه داريم .... اونجاست! ( به خواندن ادامه مي دهد) سيب زميني رو به اشكالِ مختلفِ زير در مياريم و ميذاريم سرخ بشه...
زن اول بخون ، چقد سيب زميني مي خواد؟!
زن دوم شش عدد!
زن اول مي تونيم همه ي شكل ها رو در بياريم ....كارد هم رو ميز هست!...
زن دوم كارد هم داريم؟
زن اول آره. كارد اينجاست!
زن دوم بِدش به من!
زن اول بذا دسِ خودم باشه!
زن دوم گفتم بدش به من!
زن اول اينجا خونه ي منه اونوقت كارد بايد دسِ تو باشه؟!
زن دوم كي گفته اينجا خونه ي توئه ؟ .... تو فقط چند لحظه زودتر از من اومدي!
زن اول همون چند لحظه ! .... هر چي باشه من زودتر اومدم !
زن دوم خيله خب ، بهتره شكل ها رو درست كنيم...
زن اول كه چي بشه؟!
زن دوم هيچي.... كه وقت بگذره!
( دست به كار مي شوند.. برايِ چند لحظه شديدا غرقِ كارند..)
زن دوم ( به صفحه ي اولِ روزنامه بر مي گردد.) باور كن توخيلي شبيهِ قاتلي ها.
زن اول تو نيستي؟...
زن دوم ساكت باش ! بهتره ادامه بديم !..... شكل اول : پروانه. ابتدا سيب زميني ها را به شكلِ ورقه ورقه در مي آوريم ، بعد از تويِ آنها پروانه اي را جدا مي كنيم....
زن اول شكل دوم : سنجاقك . ابتدا سيب زميني ها را به شكلِ ورقه ورقه مي كنيم و بعد سنجاقكِ زير را از آن جدا مي كنيم، لازم به ذكر است كه ورقه هاي موردِ نظر بايد از ورقه هايِ شكلِ اول قطور تر باشند.
زن دوم شكلِ سوم : زنبور......
( صدايي از بيرون )
گوش كن !..... يه صدا مياد .... نكنه پليسه..... تو اول اينجا بودي ها......
( صدايِ تكان خوردن اشياء و ترق و تروق چند وسيله، صداي ِ مرد بلندتر و نزديك تر مي شود.... صدا كم كم به كنار پنجره نزديك تر مي شود.... )
صداي مرد مي خّريم ،...آهن....چدن ....مس .....برنز ...فلز.... پنجره ..... مي خّريم........ اشياء اضافه مي خريم.......بشقابِ رويي ،.... فلزي ،..... مسي..... مي خّريم.....پياله ي مفرغي،...... قاشقِ چوبي ،...... ملاقه ي مسي ......مي خريم .....دمپاييِ ابري...... مي خّريم....
( زنِ اول به سرعت به طرفِ پنجره مي رود و آنرا محكم مي بندد و سفت مي كند.)
زن اول تو شكل هاي فردو درست كن من شكل هاي زوجو درست مي كنم!
زن دوم اما ما كه يه كارد بيشتر نداريم!
زن اول خب تو بخون من انجام مي دم.
زن دوم نه.... كارد بايد دستِ من باشه .
زن اول اينجا خونه ي منه و كارد بايد دستِ من باشه !
زن دوم شكل اول : پروانه.
زن اول اين يكي رو خودم حفظم. تو ساكت باش ( در حين ورقه ورقه كردن سيب زميني ها دستش را مي برد.)
زن دوم اي واي!!!..... چيزي شدي؟....
زن اول زود باش يه پارچه بيار!
زن دوم كجاست ؟
زن اول نمي دونم .
زن دوم خونه ي خودته ؛ چه طور نمي دوني!.....
زن اول تو كشوها رو نگاه كن ! ..... حتما اونجاست .....
( زن دوم با عجله تكه پارچه اي را از كشو پيدا مي كند و انگشتِ زنِ اول را مي بندد.)
زن دوم كاردو بده من ..... تو استراحت كن .
( زنِ اول كارد را به زمين گذاشته است.)
زن اول الان ساعت چنده؟
زن دوم سه و نيم .
زن اول تو چه جوري اينجا رو پيدا كردي ؟
زن دوم بر حسبِ اتفاق.
زن اول اينجا خونه ي منه . نمي فهمي ؟
زن دوم ( سرش را تكان مي دهد ، انگار به چيزي پي برده است .) مي فهمم.
( نور مي رود. )
زن دوم ( با خودش آوازي را زمزمه مي كند و سعي مي كند خودش را از كارش راضي نشان دهد شكل ها را بر مي دارد ، يك به يك به آنها نگاه مي كند ) اينكه خودش نمي شه . نه پروانه ، نه سنجاقك و نه هيچكدومش . ... من كه ديگه خسته شدم ( كارد و سيب زميني ها را روي ميز مي اندازد، دست هايش را پاك مي كند و سعي مي كند استراحت كند ، به اطراف نگاه مي كند ، انگار دنبالِ چيزي مي گردد . نگاهش متوجه بقيه روزنامه مي شود كه مچاله شده است و دوباره در سطلِ آشغال افتاده است ) تو اونو اونجا انداختي؟!...
زن اول آره .... لازمش نداشتيم !
زن دوم ( بلند مي شود و روزنامه را از داخلِ سطلِ آشغال بر مي دارد)
زن اول مالِ ديروزه ، بندازش دور!
زن دوم مالِ ديروز باشه.... چه عيبي داره؟ ( ورق مي زند و خبر را پيدا مي كند و آنرا بلند مي خواند . ) پليس تا به حال يازده زن را كه چهره اي شبيه قاتل داشته اند ، دستگير كرده است..... ببينم اسمِ تو پرديس نيست؟
زن اول چرا...... اينو از كجا مي دونستي؟!
زن دوم اسمِ من پرديسِ ضياييِ.
زن اول چي ؟..... يه بار ديگه تكرار كن!
زن دوم ( ساكت است. )
زن اول شوخي مي كني ؟.... اين اسمو از كجا درآوردي؟ ...... چه طوري به اين اسم پي بردي ؟!...
زن دوم واقعا اسمم پرديسِ ضياييِ.
زن اول جعلِ اسم..... به اين كار چي مي گن ؟... جعلِ اسم؟!....
زن دوم اسمِ من پرديسِ ضياييِ. ..... مي فهمي ؟!.....
زن اول از خونه ي من برو بيرون !.....
زن دوم تو قبل از من اومدي اينجا خودتو قايم كني.... روزنامه رو هم كه مچاله كردي انداختي دور.... با چه ادعايي مي خواي ثابت كني كه اينجا خونه ي توئه ؟!....
زن اول تو نمي توني ثابت كني كه اين خونه مالِ من نيست!...
زن دوم ( تكرار مي كند.) " پليس تا به حال يازده زن را كه چهره اي شبيهِ قاتل داشته اند ، دستگير كرده است . ".... ( به عكس نگاه مي كند.)شبيه ِ توئه..... نه؟!
زن اول شبيهِ تو نيست؟!....
زن دوم خيلي ساده ست .... مي توني بري خودتو به پليس معرفي كني.....
زن اول اگه يكي ازما به قتل برسه ، مثل اينه كه هر دو به قتل رسيده.
زن دوم شايد.
( سكوت)
زن اول پرويز مي گفت.....
زن دوم پرويز؟!...
زن اول پرويز ، شوهرم مي گفت......
زن دوم تو پرويزو از كجا مي شناختي؟!....
زن اول اسمش تو شناسنامه م هست ، مي خواي ببيني؟!
زن دوم ( بهت زده ) نه.
زن اول مي گفت...
زن دوم ببينم پرويز چه شكلي بود؟
زن اول مردِ بلند قدي بود
زن دوم مردِ بلند قدي بود؟
زن اول آره .... مردِ بلند قدي بود
(سكوت )
زن دوم آره ، اسمش پرديس بود ....
زن اول كي ؟
زن دوم همون زني كه پرويز حرفشو مي زد ...
( سكوت )
زن اول كه اينطور... پس پرويز از من حرف مي زد ....
زن دوم آره ....
( سكوت )
( نور مي رود)
زن دوم ( در نوري موضعي ) ... پرويز !.... فكر مي كني چي كار كردي ...
يعني كليد اين معما دستِ تو بود؟ !...
يعني تو مي دونستي اينجوري ميشه ؟ ....
ما دو تا يه اسم داريم ....
پرويز! .... يعني تو مي دونستي اين اتفاق مي افته ؟ ...
يعني تو از اول مي دونستي ما دو تا يه اسم ..
يه شناسنامه .... يا شايد يه شوهر داريم ...
يعني ما هردومون زنِ تو بوديم؟
نه اصلا شايد تو اين سرنوشت رو براي ما رقم زدي...
نه..... غير ممكنه!...
حتما اشتباهي شده كه اينطور شده !.....
پرويز !...
چرا هيچوقت هيچي نگفتي ....
چرا هيچوقت هيچي نگفتي پس ....؟!!
حتما تو از اين ماجرا خبر داشتي ....
حتما با اين زن .... نه ! .... نه! ....
كاش فقط مي كشتمت كه اين اتفاق نيفته!.
خدايا .... حتما دارم اشتباه مي كنم ...
اين فقط يه سايه است كه روبروم ايستاده...
حتما يه سايه است ....!!!
( نور برگشته است )
( سكوت )
زن دوم كه اينطور ....
زن اول بله!...
( سكوت )
زن دوم چقدر خوبه كه حالا به سيب زميني ها فكر كنيم ...
زن اول آ خ ..... آره سيب زميني ها ..... داشت يادم مي رفت ...
(سكوت )
زن اول ( درحالي كه سيب زميني ها را سبك و سنگين مي كند)
چقدر اين سيب زميني هادُرُشت ان ...
زن دوم آخ ... آره .... سالادي ان ديگه ....
( سكوت)
زن دوم هه ...
( زن اول كمي با سيب زميني ها ور مي رود
اما كمي بعد كلافه دست مي كشد.)
( سكوت )
زن اول يادت باشه هروقت مي خواي يه مشكلي رو فراموش كني ،
سالاد درست كني ....
زن دوم دقيقا ....منم هميشه همينكارو مي كنم .... اما مي دوني سالاد درست كردن....
زن اول سالاد درست كردن چي؟
زن دوم هيچي.... همينجوري ......
( سكوت )
زن اول بذار يه چيزي رو بگم ....
زن دوم چي ؟
زن اول هيچي....
زن اول ( سعي مي كند اضطراب خود را پنهان كند ....آه مي كشد...)
پرويز مي گفت روزي كه آدم به دنيا اومده هميشه .....
زن دوم توچه روزي دنيا اومدي؟!..
زن اول دوشنبه 26 آبان.
زن دوم ( با تعجبِ بسيار؛ درحاليكه دهانش باز مانده است ) 26 آبان؟!....(زيرِ لب )چه طور ممكنه ؟!..
( سكوت)
( قسمتي از صحنه تاريك است ، تنها يك نور موضعي بر زنِ دوم . زنِ اول را نمي بينيم. زن دوم رو به آينه حرف مي زند :)
زن دوم نمي دونم چرا اينطوري شد؟ …. من هميشه از شباهت مي ترسيدم… اين داره ديوونه م مي كنه… من ديگه نمي تونم خودم باشم…(مكث) ... پس بگو چرا يه سايه ي سياه تو فال ام افتاده بود....
( نور به شكلِ قبلي بر مي گردد.)
زن اول به روزِ تولدِ من چي كار داري؟!...
( سكوت حكم فرماست. به تدريج صدايِ نم نمِ باران.)
( نور مي رود.)
( نور بر مي گردد.
اندك زماني گذشته است.
صدايِ باران شديد تر مي شود.)
زن دوم هيچوقت دقت كردي كه صدايِ بارون چقدر مي تونه قشنگ باشه....
(سكوت)
زن اول بارونِ بدي داره مياد...... ( زنِ دوم ساكت است) .... كاش نمي باريد....بارونِ لعنتي! .... حالا وقتِ بارون گرفتن بود!..بارونِ نكبتي...
زن دوم بد نيست ..... بذار بباره....
زن اول ضرب گرفته رو اعصابم .... من از اين بارون متنفرم !
زن دوم ساكت باش! .... مي خوام صدايِ بارون بشنوم .
زن اول حالا ! ( به تمسخر).....
زن دوم سعي كن از صدايِ بارون لذت ببري.
زن اول ( با خشم ) .. . ببين...ديگه اجازه نداري از بارون حرف بزني!
( سكوت - صدايِ باران.)
زن دوم چه طور ممكنه تو اين همه چيز در موردِ من بدوني؟!
زن اول من چيزي در موردِ تو نمي دونم.
( سكوت حكمفرماست. صدايِ باران شديد تر مي شود.)
زن دوم اصلا مي تونيم همه چيزو ناديده بگيريم .
زن اول چي رو ناديده بگيريم؟!..
زن دوم همه ي اونچه كه وجود داره رو.
زن اول مگه مي شه ؟
زن دوم ساكت باش و از صدايِ بارون لذت ببر.
زن اول ديگه نمي تونم.
زن دوم مي تونيم همه چيزو انكار كنيم.
زن اول من نمي تونم تو رو انكار كنم ..... مي فهمي ؟! .... خيلي دلت مي خواد كه همه چيزو به اسم خودت ضبط كني ؟..يا اينكه سايه ي خودتُ با تير بزني... خيال مي كني ..... ( با تمسخر)
زن دوم مي ترسي به جاي من اشتباهي گرفته بشي؟!
( صدايِ پارسِ سگ)
زن اول تا حالا يازده نفر اشتباهي گرفته شدن... چه فرقي مي كنه دوازدهمي كي باشه؟...
زن دوم هه! ( به تمسخر).... ما كاملا شبيه هم هستيم .
( صدايِ پارسِ سگ بيشتر مي شود)
( سكوت حكمفرماست.)
زن اول من كه حريفِ تو نمي شم !
زن دوم نه!...
زن اول ( با بي حوصلگي به گوشه ي اتاق مي رود و سيب زميني ها را مي شمارد .) 34 تا سيب زميني داريم ....
زن دوم خب كه چي ؟....
( سكوتي كلافه بر اتاق حكمفرماست.)
زن اول الان ساعت چنده ؟
زن دوم چهار و بيست و پنج دقيقه و سي و دو ثانيه...
زن اول سي و دو ثانيه؟!...
زن دوم نه..... سي و چهار ثانيه.
زن اول سي و چهار ثانيه ؟!...
زن دوم نه . ... الان شد چهار و بيست و شش دقيقه .
زن اول چهار و بيست و شش دقيقه .
زن دوم آره.
زن اول الان ساعت چنده؟!....
(سكوت)
زن دوم زمان چه اهميتي داره ؟!....
زن اول آره .... زمان چه اهميتي داره... وقتيكه همه چيز از پيش معلومه.
( سكوت )
زن دوم ببين همه ي ساعت ها يه زمان رو مي گن و همه ي آيينه ها يه جور نشونمون مي
دن .....
(نور مي رود.)
( در نوري كمرنگ سايه هاي كشيده ي آن ها را بر اتاق مي بينيم.)
( صداي پارس سگ و باران در تاريكي )
( زمان مي گذرد.)
( گوشه اي از آينه شكسته است .)
( حالا اتاق تاريكتر از پيش است.)
زن اول چقد ر وحشتناكه كه يكي مثِ يه سايه دنبالت كنه .... چقدر وحشتناكه كه تو وسايه ت عاشقِ يه مرد باشين.... چقدر وحشتناكه كه يه سايه به پليس لوت بده .... چقد وحشتناكه كه نتوني تكون بخوري كه سايه ت ممكنه حركاتت رو بدزده......
زن دوم آره.
زن اول چرا بايست باهم روبرو مي شديم ؟
زن دوم اين يه اتفاق بود ؛ جلويِ اتفاق ها رو نمي شه گرفت.
زن اول مي تونيم به اين اتفاق پايان بديم .
زن دوم پس اون يازده زنِ ديگه كه شبيهِ ما بودند چي ؟
زن اول همه ما يه سرنوشت داريم...
زن دوم اما شايد يكي از ما دوتا باقي بمونه.
زن اول يا اينكه شايد بشه همه چيزو به تعويق انداخت......
زن دوم مي خواي با مرگ بازي كني؟.....(با تمسخر).حالا ديگه نمي شه كاري كرد ........ داريم زمانٌ از دست مي ديم... نمي تونيم جلوي اين اتفاقٌ بگيريم... (بعد از چند لحظه)( باترديد)....كاش مي شد يكدوممون با يه اسم ديگه زندگي كنه ... اما من نمي تونم ... من با اين اسم بزرگ شدم ... پرويزمنو به اين اسم صدا مي زد ... وقتي به چهره ي خودم تو آينه نگاه مي كنم، تموم اون خاطره ها تداعي مي شه .... چقد ر بَده كه يه روزبا خودت مواجه بشي و ناچار باشي خودتو از بين بِبَري.... تو عين مني ... پس من عاشقِ توام ....پرويز عاشقِ تو بوده ... يعني تو تصوير مني تو ي آينه .... اما... اما من نمي تونم تحملت كنم .... تو يكي ديگه هستي ... يكي ديگه .... تصويري كه از من جدا شده اما هويت منو پيدا كرده، ازت بيزارم... ازت بيزارم ... كاش مي شد گم بشي كه ديگه نبينمت... چرا اون كاردو نمي دي به من ... بده....بده ديگه.... اون كاردو بده من !.....( در فكر است ).... ( به آينه خيره مي شود )من هميشه به تصويرِ خودم تو آينه شك داشتم!....
زن اول كاردو مي خواي چي كار؟!
زن دوم مي خوام به بريدنِ شكل ها ادامه بدم.....
زن اول ( حركتي نمي كندو با بهت نگاه مي كند).... فكر نمي كنم لازم باشه ...
زن دوم (مشكوك )مي گم كاردو بده به من.....
زن اول ( سعي مي كند كه او را باز دارد ).... گفتم كه اينجا خونه ي منه و كارد بايد دست من باشه .....( به كارد چنگ مي زند)
زن دوم همه ي ما زندوني يه اسم و يه چهره شديم ... كاش راه فراري بود....يا اينكه قرار بوده اينجوري بشه ... اما غير از خود اين بازي ، من فقط دلم مي خواد كه ازشر تو راحت بشم .....چي مي شه برام مهم نيست ... مهم اينه كه من تو رو با دستاي خودم از بين مي برم و ازدست تو خلاص مي شم..... اين بازي از قبل طراحي شده بود و بايد يه جايي تموم بشه و بهتره كه دوازدهمي تو باشي نه من !...
زن اول (در حاليكه دست اش بركارد روي ميز است .) پس پليس چي؟!...
(زن دوم در كشمكشي تقلا مي كند كه كارد را از دست او بگيرد . )
( صدايِ پارسِ سگ شديدتر مي شود . برايِ چند لحظه در كشمكش اند . صداي جيغ ، پارسِ سگ و باران به هم آميخته است.هر دو زن به قتل رسيده اند.)
( نور مي رود. )
( سر و صدايِ آدم ها از بيرون . سرو صدا آرام مي شود و نور كم كم مي آيد . بعد از چند لحظه سكوت زني كه لباسِ سياهي پوشيده است و موهايش را داخلِ مقنعه ي سياهي پوشانده است وارد مي شود. زن كاملا شبيهِ دو زنِ اول است. با بهت به اطراف نگاه مي كند و سعي مي كند خودش را قايم كند. اثاثه ي اتاق را وارسي مي كند و دستِ آخر متوجه روزنامه ي داخلِ سطل مي شود.)
زن سوم ( زير لب زمزمه مي كند.) پنج شنبه 6 آذر 1386 . پليس تا به حال 13 زن را كه چهره اي شبيه قاتل داشته اند ، دستگير كرده است كه دو زن از اين تعداد مرده پيدا شده اند.
· در انتخاب بازيگر براي اين نمايش بايد حداكثر دقت انجام گيرد كه به واسطه ي چهره پردازي اين دو زن شبيه به هم پرداخته شوند. يا مي توان از دو خواهرِ همزاد براي بازي استفاده كرد. اين دو زن مي توانند صداهاي متفاوتي داشته باشند.
هرگونه اجرا و استفاده ي نمايشي از اين متن بدونِ اجازه ي كتبي از نويسنده ممنوع است.