تكه اي از من را كِش رفته اند و پخش مي كنند تويِ هوا
از مثلث هاي اضافي بيزارم
منتشرم كنيد در خطوطِ نيامده.
خواهش مي كنم به اضلاعي كه افتادند
نردباني كه انداخت
و نيمي از فردا
دست تكان بده !
شعر كوچكِ من پاهاي كوتاهي دارد.
به شكلِ لجبازيِ چتري در مي آيي... روي ابرها جفتك مي زني ..... وسطِ خوابها مچاله مي شوي .... با انگشتانِ من هماغوش مي شوي ؟...
اين آخرين بعدازظهري ست كه در چاي دم كرده است!
باقي نمانده حرف اشاره اي به اين و آن
خواب مي بينم شماره هاي اشياء چسبيده را خواب مي بينم ....
زنگ مي گيرند روبروي آن همه حرف...
من وُ يكسر از دنيا را گرفته اند مي چپانند تويِ حلق پرنده اي زغالي وَ هي زور مي زنند زور...
- مواظب باش غرق نشوم
چرت مي زني .... ثانيه ها عجله دارند!
اصلا تكرار كنيد! تكرار كنيد! ثانيه اي گيج را وسطِ حلق دنيا كه تمام شود همه چيز...
از كفِ پشتِ دستِ تو تمامِ زمانها مي ريزند
قول داده ام به ردِ پاي همه جا
جاگذاشته ام چيزي را به عمد.
رسوب مي كني!
سال هاست كه خوابيده است
سترون مي ماني!
رنگش به فضا مي گيرد...
آخرين اپيزودِ اين شعر ميوه اي مركب است
نسخه ي اول ترا پيچيدم
چاهار پرنده از چند شاخگي موهام پريدند.
***
يا اصلا كفاف نمي دهد ترا جا دهم ميان انگشتانم
يا ميان دو الف محدود مي شوم به تمامِ دنيا
به لبه ي دريا گره خورده ام
يا....
كنار چند دقيقه منتظر مي ايستيم ....
عقربه ها!!! ها! ها!
به خواهرم ته آن عكسم مي ريزد و سنجاق مي شود
يا...
يا...
در ته آينه اي وارونه التماسم كني به خدا
به ساعتي لم داده ام كه قايقي مي بَرَدم به ريشه اش
يا...
در لحظه اي كه مي رفت
آخرين سطرها بويِ ماهيِ كهنه مي داد
عين اينكه آدم عكس خودش را يادش برود توي خوابش همينطور
من از دوزخ شنيدم
در بندهايِ آخرمان بويِ خاكستر مي دهيم...
دريا افتاده روي ميزم
از خواب كه مي پريدم
تكه اي از من
ثانيه اي از طوفان بود.
از مجموعه ي " اين مرده سيب نيست يا خيار است يا گلابي"